Paragwaj 2010

Paragwaj nie ma dostępu do morza, Paragwaj nie jest bogaty, Paragwaj nie jest znany z jakichś cudów natury. Może dlatego warto tutaj przyjechać? Do Paragwaju, aby zobaczyć region Chaco, mennonickie miasteczka i Indian Guarani, na pewno jeszcze przyjadę. Tym razem będąc w argentyńskiej prowincji Misiones nie mogłem się oprzeć pokusie zajrzenia do tego kraju. Wykorzystaliśmy dwa dni spędzone w Posadas, aby dotrzeć do misji jezuickich, a właściwie do tego co pozostało po nich. Byliśmy mile zaskoczeni. Odwiedzając wcześniej redukcje Santa Ana, Loreto i San Ignacio Mini w Argentynie, misje paragwajskie okazały się być zachowane w znacznie lepszym stanie. Szczególnie kościół w Jesus. Spójrzcie na kilka zdjęć.

W XVII wieku w dżungli Ameryki Południowej, na terenie współczesnej Argentyny, Brazylii i Paragwaju, jezuici przeprowadzili jeden z największych eksperymentów społecznych. Zakonnicy założyli w sumie ponad 30 osad - misji, do których 'zaprosili' plemiona Guarani zamieszkujące obszary dżungli. Misje miały na celu nawrócenie Indian na katolicyzm, ochronę ludności plemiennej przed niewolniczą pracą na rzecz kolonizatorów oraz złymi wpływami społeczności kolonialnych.

Każda misja liczyła 2 lub 3 księży, którzy byli odpowiedzialni za edukację i ewangelizację oraz kilkuset do kilku tysięcy Indian Guarani.

Jezuici nie cieszyli się jednak popularnością wśród hiszpańskich i portugalskich władz kolonialnych. Zarzucano im wierność własnym ideałom, a nie koronie hiszpańskiej. W 1767 roku król Hiszpanii Carlos III wydał decyzję, na mocy której jezuici musieli opuścić teren misji. W efekcie ludność plemienna poczuła się zagrożona, zaczęła opuszczać teren misji, a te zaczęły mocno podupadać

Różne są zdania na temat działalności Towarzystwa Jezusowego w tym regionie. Wiele osób krytykuje te "eksperymenty" przy tworzeniu sprawiedliwego, socjalistycznego "państwa". Patrząc na to jednak z innej strony można bezsprzecznie przyznać, że jezuici wyedukowali i ucywilizowali Indian. Żyło się im chyba lepiej. Nie odbyło się to oczywiście za darmo. Ceną, którą musieli zapłacić Indianie było przejście na katolicyzm. Czy to dużo?

Ponadto musieli oddać małą część, w porównaniu do pracy na rzecz hiszpańskich encomenderów, swoich dochodów do kasy Towarzystwa Jezusowego. Pieniądze te jednak w większości trafiały z powrotem do nich w postaci inwestycji dokonywanych w redukcjach.